تبلیغات
Ahmadak - مطالب خبر (سینما)
Ahmadak

بازیگر درتئاتر به واژگان متن، شیئیت می بخشد. و این از هر كاری دراین جهان پیچیده تر و شورانگیزتر است

پیتر اوتول، بازیگر سینما و تئاتر در گذشت

یکشنبه 8 دی 1392

نوع مطلب :خبر (سینما)، خبر (تئاتر)، 



پیتر اوتول، بازیگر ایرلندی - انگلیسی سینما و تئاتر در گذشت
-------------------------------------------------------------
پیتر اوتول، بازیگر ایرلندی - انگلیسی سینما و تئاتر که برای بازی در نقش لورنس عربستان شهرت داشت، در سن ۸۱ سالگی درگذشت.

بازی در نقش لورنس برای او نخستین نامزدی اسکار را به ارمغان آورد و این موفقیت هفت بار دیگر اتفاق افتاد. با این حال، او هیچ گاه اسکار بهترین بازیگری را به دست نیاورد و از این نظر رکوددار شد: بیشترین نامزدی اسکار بدون برنده شدن آن.

نهایتا آکادمی در سال ۲۰۰۳ به او اسکاری افتخاری برای یک عمر فعالیت هنری اعطا کرد که او در ابتدا حاضر نبود که این جایزه را قبول کند.


جدائی نادر از سیمین اسکار گرفت

دوشنبه 8 اسفند 1390

نوع مطلب :گزارش(سینما)، خبر (سینما)، 



جدائی نادر از سیمین  اسکار گرفت


اصغر فرهادی پس از دریافت اسكار بهترین فیلم خارجی روی صحنه چه گفت؟ 







فرهنگ غنی و باستانی کشورم زیر گرد و غبار سنگین سیاست پنهان شده است/ با افتخار این جایزه را به مردم کشورم تقدیم می‌کنم که به تمام تمدن‌ها و فرهنگ‌ها احترام می‌گذارند و هر گونه خصومت و خشمی را خوار می‌شمارند

اصغر فرهادی پس از دریافت اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان برای «جدایی نادر از سیمین» سخنانی كوتاه درباره مردم ایران گفت:

دوست دارم از آکادمی، سونی پیکچر کلاسیک و دوستان عزیزم مایکل بارگر و تام برنارد تشکر کنم.

سلام به مردم خوب سرزمینم

در این لحظه بسیاری از مردمان کشورم ما را تماشا می کنند و همگی خوشحال هستند؛ نه به خاطراهمیت دادن به ما یا به خاطر فیلم یا سازنده آن، بلکه در این دورانی که ما از جنگ صحبت می‌کنیم و ترس و رعب بین کشورهایمان رد و بدل می‌شود، نام کشورم ایران در این جا با فرهنگ و تمدن بی‌نظیرش برده می شود.
فرهنگ غنی و باستانی کشورم زیر گرد و غبار سنگین سیاست پنهان شده است. من با افتخار این جایزه را به مردم کشورم تقدیم می کنم؛ مردمی که به تمام تمدن ها و فرهنگ ها احترام می‌گذارند و هر گونه خصومت و خشمی را خوار می‌شمارند...














  • «جدایی نادر از سیمین» بهترین فیلم خارجی‌زبان انجمن منتقدان فیلم رسانه‌‌‌ای BFCA شد

    سه شنبه 27 دی 1390

    نوع مطلب :خبر (سینما)، گزارش(سینما)، 




    فیلم فرهادی بر سه رقیب اسکاری پیروز شد + عکس اهدای جایزه در هالیوود پالادیوم لس آنجلس



    «جدایی نادر از سیمین» بهترین فیلم خارجی‌زبان انجمن منتقدان فیلم رسانه‌‌‌ای BFCA شد
    سینمای ما- نماینده ایران در جوایز اسکار 84 جایزه بهترین فیلم خارجی‌زبان هفدهمین دوره جوایز سالانه انتخاب منتقدان را دریافت کرد. انجمن منتقدان فیلم رسانه‌‌‌ای (‌BFCA) که بانی جوایز سینمایی انتخاب منتقدان است، پنجشنبه شب (جمعه صبح به وقت ایران) در مراسمی در هالیوود پالادیوم در لس آنجلس برندگان این دوره جوایز خود را معرفی کرد. فیلم سیاه و سفید و صامت «هنرمند» ساخته میشل هازاناویسیوس که در 11 بخش نامزد جایزه بود، با دریافت جوایز بهترین فیلم، کارگردان، موسیقی و طراحی لباس پیروز بزرگ این مراسم بود که به طور زنده از شبکه VH1 پخش شد. جرج کلونی برای «فرزندان»‌ جایزه بهترین بازیگر مرد را به خانه برد و وایولا دیویس برای «کمک» بهترین بازیگر زن شد.

    جایزه بهترین فیلم خارجی‌زبان به «جدایی نادر از سیمین» اصغر فرهادی از ایران رسید. «در تاریکی» آنی‌یژکا هولاند از لهستان، «لو آور» آکی کوریسماکی از فنلاند و «الان کجا برویم؟» نادین لبکی از لبنان - که هر سه نماینده کشورشان در بخش فیلم خارجی‌زبان جوایز اسکار 84 هستند - و «پوستی که در آن زندگی می‌کنم» پدرو آلمودوار از اسپانیا رقبای «جدایی نادر از سیمین» در این بخش بودند.

    انجمن منتقدان فیلم رسانه‌‌‌ای سال 1995 تاسیس شد و اکنون با حدود 260 منتقد تلویزیونی، رادیویی و آنلاین بزرگترین سازمان منتقدان سینما در ایالات متحده و کاناداست.
    جوایز سینمایی انتخاب منتقدان شاخصی بسیار خوب برای پیش‌بینی برندگان جوایز اسکار است. پارسال هر چهار برنده اسکار بازیگری - کالین فیرث، ناتالی پورتمن، کریستین بیل و ملیسا لئو - ابتدا جوایز انتخاب منتقدان را دریافت کردند. سال گذشته همچنین 18 بازیگر از 20 بازیگر نامزد اسکار ابتدا نامزد این جوایز شدند.

    جوایز BFCA در بخش بهترین فیلم در 80 درصد موارد با برندگان اسکار یکی است، هرچند پارسال این اتفاق نیفتاد. پارسال «شبکه اجتماعی» بهترین فیلم جوایز انتخاب منتقدان شد، اما جایزه اسکار به «گفتار پادشاه» رسید.

    فهرست کامل برندگان هفدهمین دوره جوایز سالانه انتخاب منتقدان به شرح زیر است:

    بهترین فیلم: «هنرمند»
    بهترین بازیگر مرد: جرج کلونی، «فرزندان»
    بهترین بازیگر زن: وایولا دیویس، «کمک»
    بهترین بازیگر مرد مکمل: کریستوفر پلامر، «تازه‌کارها»
    بهترین بازیگر زن مکمل: اوکتاویا اسپنسر، «کمک»

    بهترین بازیگر مرد یا زن جوان: تامس هورن، «فوق‌العاده بلند و بیش از حد نزدیک»
    بهترین گروه بازیگری: «کمک»
    بهترین کارگردان: میشل هازاناویسیوس، «هنرمند»
    بهترین فیلمنامه غیراقتباسی: «نیمه‌شب در پاریس»، وودی آلن
    بهترین فیلمنامه اقتباسی: «مانیبال»، استیون زیلیان و آرون سورکین بر مبنای داستانی از استن چروین

    بهترین فیلمبرداری: «درخت زندگی» و «اسب کارزار» (مشترک)
    بهترین طراحی هنری: «هوگو»
    بهترین تدوین: «دختری با خالکوبی اژدها»
    بهترین طراحی لباس: «هنرمند»
    بهترین چهره‌پردازی: «هری پاتر و یادگاران مرگ قسمت 2»

    بهترین جلوه‌های تصویری: «ظهور سیاره میمون‌ها»
    بهترین صدا: «هری پاتر و یادگاران مرگ قسمت 2»
    بهترین فیلم بلند انیمیشن: «رنگو»، گور وربینسکی
    بهترین فیلم اکشن: «بران»
    بهترین کمدی: «ساقدوش‌ها»

    بهترین فیلم خارجی‌زبان: «جدایی نادر از سیمین»، اصغر فرهادی
    بهترین مستند بلند: «جرج هریسن: زندگی در دنیای مادی»، مارتین اسکورسیزی
    بهترین ترانه: «زندگی یک آهنگ شاد است»، «ماپت‌ها»
    بهترین موسیقی: «هنرمند»
    جایزه جوئل سیگل: شان پن
    جایزه موسیقی+فیلم انتخاب منتقدان: مارتین اسکورسیزی

    ورایتی / 12 ژانویه / ترجمه: علی افتخاری


    منبع : خبر آنلاین


    «زیره» را اگر مرغوب باشد، به «كرمان» هم می‌شود بُرد

    سه شنبه 27 دی 1390

    نوع مطلب :گزارش(سینما)، خبر (سینما)، 




    یادداشت نیما حسنی‌نسب درباره شرایط سینمای ایران پس از دریافت گلدن گلوب برای«جدایی نادر از سیمین»







    «زیره» را اگر مرغوب باشد، به «كرمان» هم می‌شود بُرد
      نیما حسنی‌نسب:  دارم سعی می‌كنم در حالی كه هنوز سه ساعتی بیش‌تر از این اتفاق نگذشته، بر احساسات و هیجانم غلبه كنم و چند جمله‌ای درباره‌ی اهمیت این جایزه بنویسم. لحظه‌ای كه كلمه «ایران» فضای سالن هتل بورلی هیلتن در بورلی هیلز كالیفرنیا را پُر كرد، از مهم‌ترین لحظه‌های تاریخ سینما و فرهنگ این دوران كشور بود و اصغر فرهادی سرانجام پس از ناكامیِ بی‌دلیل «درباره الی ...» كه بیش‌تر از بی‌تجربگی در پخش و شرایط ناشی می‌شد،سینمای ایران را به یكی دیگر از افتخارات بزرگش رساند و كلكسیون پر و پیمان افتخارات جهانی ما را با یك حجم طلایی دیگر كامل‌تر كرد. اهمیت این جایزه را از چند زاویه می‌شود بررسی كرد؛

    اول این‌كه این نخستین بار است كه نام ایران در مراسمی به عنوان فیلم برگزیده‌ی جهانی اعلام می‌شود كه بزرگان حال حاضرِ هنر هفتم همگی با گوش‌های تیز شده و هوش و حواس جمع‌تر از همیشه آن را می‌شنوند؛ این‌جا دیگر یك محفل سینمایی كوچك، یك محیط جشنواره‌ای محدود و یا صرفاً یك جمع روشنفكرانه نیست. اصغر فرهادی برای دریافت جایزه از كنار صندلی‌هایی عبور كرد كه مارتین اسكورسیزی، دیوید فینچر، پدرو المادوار، برادران داردن، الكساندر پاین، (جای وودی آلن خالی)، جرج كلونی، مریل استریپ، براد پیت، نیكول كیدمن، هلن میرن، مورگان فریمن، جانی دپ، داستین هافمن – باز هم بنویسم؟ فهرست خیلی طولانی‌تر از این‌هاست – روی آن نشسته بودند. این جمع پرشمار و پر مقدار، از مهم‌ترین سرمایه‌ها و از موثرترین بازگردانان صحنه‌ی هنر و سرگرمی در سراسر جهان امروزند كه از شمالی‌ترین نقطه‌ی كره زمین تا جنوبی‌ترین جایش خیلی‌ها گوش به زنگ كارها و فعالیت‌های آن‌ها هستند. جمعیتی كه فرهادی در كنارشان برای خودش جایی و جایگاهی ایجاد كرده، بزرگ‌ترین تاثیرات فرهنگی سیاسی اجتماعی را روی فكر و ذهن و سلیقه‌ی چند میلیارد شهروند دهكده‌ی جهانی دارند و این از هر منظر جایگاه كم و كوچكی نیست.

    از سوی دیگر، حالا داریم فضاهایی را تجربه می‌كنیم و سر از محافل و محیط‌هایی درمی‌آوریم كه تا پیش از این آن‌قدر ازمان دور بود كه اصلاً به همراهی‌اش فكر هم نمی‌كردیم. سال‌ها بود دیگر داشتیم مطمئن می‌شدیم «بچه‌های آسمان» و حضور مجید مجیدی در مراسم اسكار در جمع 5 منتخب آكادمی یك اتفاق نه چندان ساده اما بی‌تكرار خواهد بود؛ داشتیم باور می‌كردیم كه سینمایی بومی و كوچك و محلی داریم كه باید به همان قناعت كنیم و نه از حال و هوای جهانی سهمی بخواهیم و نه از اقتصاد پر رونق و آمار و ارقام عجیب و غریب گردش مالی آن. «بازارهای جهانی» شده بود یك عبارت قشنگ و آن بالا بالاها كه فقط به درد این می‌خورد كه در نوشته‌ها و گفته‌های‌مان از دور بودنش بگوییم و واژه‌ی آزاردهنده‌ی «قناعت» را زیر لب زمزمه‌ كنیم و بنشینیم و دنباله‌ی كار خویش گیریم. حالا اما دیگر ارقامی شبیه میلیون‌ها دلار را تیتر می‌كنیم و اسم فیلمی از كشورمان را در لیست‌هایی می‌بینیم كه تا پیش از این گمان می‌كردیم «قاعده بازی» دیگری دارند و ما را به بازی نمی‌گیرند. حالا وقتی می‌بینیم اصغر فرهادی یك دو سه پله از آلمادوار و وودی آلن، از اسكورسیزی و ترنس مالیك، از داردن‌ها و ژانگ ییمو و لارس فون تریه و دیوید فینچر پایین‌تر نشسته، یك‌جورهایی احساس طلبكاری داریم و فكرمان می‌ررود به این سمت كه نكند حق‌كشی شده و پارتی‌بازی و رفیق‌نوازی كرده‌اند! حالا دیگر ما هم برای خودمان كلی ادعا داریم و به كم‌تر از رتبه‌ی اول و گلدن گلوب و (چه باك) اسكار هم رضایت نمی‌دهیم. حالا دیگر می‌دانیم كه ما می‌توانیم بازیگر این میدان جذاب و وسیع باشیم، نه تماشاگر منفعل و نچ‌نچ‌گوی آن.

    تازه این هم همه‌ی ماجرا نیست. حالا دیگر سراسر دنیا از ایران فیلمی دیده كه شبیه قبلی‌ها نیست و دیگر فكر نمی‌كنیم برای دست نوازشِ بزرگ‌ترها و تشویق بازیگردان‌های اصلی باید مثل كودكان استثنایی كاردستی‌های نائیف بسازیم و مدام این تئوریِ غلط را تكرار كنیم كه آن‌ها خودشان تكنیك دارند، داستان‌گویی دارند، تعلیق و هیجان و درام دارند، از ما چیز دیگری می‌خواهند. «جدایی نادر از سیمین» می‌گوید جنسِ خوب همیشه و همه جا مشتری دارد و «زیره» را اگر مرغوب باشد، به «كرمان» هم می‌شود بُرد. دیگر فقط یك جور سینما (سینما؟!) نیست كه از ما قبول می‌كنند و فقط كارگردانان اسم و رسم‌دار و آشنای بین‌المللی نیستند كه فیلم‌شان طالب جهانی دارد؛ حالا می‌توانیم از جنبه‌های فنی و تكنیكی هم سری توی سرها درآوریم و محمود كلاری میان آن‌ همه اسم معتبر و بزرگ فیلم‌برداریِ دنیا جایزه‌ای به ایران می‌آورد. حالا دیگر بهانه‌ی «امكانات» نمی‌تواند نابلدی و كم‌كاری و بی‌كیفیتیِ فیلم ایرانی را توجیه كند.

    اصغر فرهادی در شرایطی دارد به سینماگری جهانی تبدیل می‌شود كه هنوز در آستانه‌ی چهل سالگی‌ست. هنوز در سن تجربه است و حالا حالاها راه در پیش دارد. این عدد تقویمی خودش مایه‌ی كلی اعتماد به نفس است و سینمای نوین ایران و سینماگران نسل تازه را به صِرافت می‌اندازد كه ركورد شناسنامه‌ای فرهادی را بشكنند. فیلم‌های كارگردانان تازه‌آمده و پیر نشده (!) را كه می‌بینیم، خیلی آسان می‌توانیم نتیجه بگیریم كه تداوم مسیر «جدایی نادر از سیمین» آن‌قدرها هم دشوار نیست. الان دیگر این موفقیت‌ها را به حساب بخت و اتفاق نمی‌گذاریم و به آن به چشم یك راهِ پیشِ رو نگاه می‌كنیم. اصغر فرهادی امروز فقط یك «نمونه» است نه یك «استثنا».

    ... و اما در شرایطی كه سینمای ایران، سینمای امروز ایران، بار دیگر دارد به سفیر اول فرهنگیِ كشور ما تبدیل می‌شود و جایگاه از یاد رفته‌اش در ده پانزده سال گذشته می‌تواند به آن برگردانده شود، در آستانه‌ی جشن بزرگی مثل جشنواره‌ی فجر كه از «دونده» و «خانه دوست كجاست؟» و «بادكنك سفید» تا «درباره الی...» و «یه حبه قند» و همین «جدایی نادر از سیمین» درش رونمایی شد، فكر كردن و اقدام به تعطیلی و قفل و زنجیر كردن خانه‌ و مركز این سفیرِ فرهنگیِ موفق فقط ناشی از كم‌تدبیری و لجاجت و تعصب است. اگر شیرینیِ جایزه‌ی «جدایی نادر از سیمین» بتواند تلخیِ فضای فعلی را در ذائقه‌ی طرفین اختلاف تغییر دهد و این‌بار به‌جای «یك جدایی» بتواند باعث و بانیِ یك آشتی و همراهی بشود، نامش را برای همیشه در تاریخ سینمای ایران یگانه كرده است.
    صبحِ امروز – دوشنبه 26 دی‌ماه 1390 – را با این امید شروع می‌كنیم  چون  از همین فیلم‌ها و سینما یاد گرفته‌ایم كه به حقارتِ واقعیت تن نسپریم؛ اتفاق‌های به‌ظاهر غیر محتمل و دور از ذهن، گاهی در یك قدمی ماست؛ مثل برنده شدنِ جایزه گلدن گلوب «جدایی نادر از سیمین» ساخته‌ی اصغر فرهادی ... از ایران.


    منبع : سینمای ما


    درخشش «كپی برابر اصل» در انجمن منتقدان سان‌فرانسیسكو

    چهارشنبه 23 آذر 1390

    نوع مطلب :خبر (سینما)، 



     
    درخشش «كپی برابر اصل» در انجمن منتقدان سان‌فرانسیسكو

     
     
     
    منبع: ایسنا

    فیلم «كپی برابر اصل» عباس كیارستمی، جایزه‌ی بهترین فیلم‌ خارجی انجمن منتقدان سان فرانسیسكو را از آن خود كرد.

    به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، اسامی برندگان جوایز انجمن منتقدان سان فرانسیسكو در حالی روز گذشته اعلام شد كه فیلم‌های «درخت زندگی»، «كپی برابر اصل»، «باید درباره‌ی كوین صحبت كنیم» و

    «بندزن، خیاط، سرباز و جاسوس» جزو برگزیدگان این انجمن بودند.

    «كپی برابر اصل» ساخته‌ی عباس كیارستمی در بخش فیلم‌های خارجی برگزیده‌ شد.

    این فیلم كه در جشنواره‌ی كن سال گذشته جایزه‌ی بهترین بازیگر زن را برای «ژولیت بینوش» به‌همراه آورد، تاكنون در جشنواره‌های متعددی چون ریودوژانیرو، ملبورن، نیویورك، ابوظبی و شیكاگو نمایش یافته است.

    این فیلم اولین اثر كیارستمی بود كه در خارج از ایران و در توسكانی ایتالیا فیلمبرداری شد و كمپانی «MK2» فرانسه به‌همراه «آنجلو بارباگالو» از ایتالیا تهیه‌كنندگی آن را برعهده داشتند.

    داستان «كپی برابر اصل» درباره‌ی نویسنده‌ای است كه كتابش برنده‌ی جایزه‌ی بهترین ترجمه سال شده است.

    او برای انجام مصاحبه‌ی مطبوعاتی به فلورانس آمده و عنوان می‌كند ایده‌ی كتابش را در فلورانس به دست آورده است. در این سفر او با زنی كه صاحب یك گالری آنتیك است، آشنا می‌شود و بحث‌های متعددی درباره‌ی اصل‌بودن و كپی‌بودن اشیای عتیقه‌ میان آن‌ها انجام می‌شود و ...

    این فیلم سال گذشته جایزه‌ی «خوشه‌ی طلایی» جشنواره‌ی فیلم والادولید اسپانیا را برای بهترین فیلم كسب كرد،‌ برای نمایش در كشورهای استرالیا، آرژانتین، پاراگوئه، اروگوئه، شیلی، هنگ‌كنگ، هلند و سوئیس به كمپانی‌های توزیع و پخش فروخته شده است.

    همچنین فیلم «درخت زندگی» ساخته‌ی ترنس مالیك، كارگردان سرشناس سینما نیز جوایز سه بخش‌ بهترین فیلم سال، بهترین فیلمبرداری و بهترین كارگردانی جایزه‌ی نخست را از آن خود كرد. جایزه‌ی بهترین فیلمبرداری به «امانوئل لوبزكی» فیلمبردار این اثر سینمایی رسید.

    در«درخت زندگی» كه توسط شرکت «ایكون فیلمز» تهیه شده است، بازیگرانی چون برد پیت، شون پن، کری متچت، جسیکا جاستین و بیل پوهلد به ایفای نقش پرداخته‌اند.

    از دیگر آثار مالیك می‌توان به «لانتون میلز» (کوتاه)، «روزهای بهشت»، «خط باریک سرخ» و «دنیای جدید» اشاره كرد.

    «گری اولدمن» جایزه‌ی بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای بازی در «بندزن، خیاط، سرباز و جاسوس»» به خانه برد و «تیلدا سوینتون» به عنوان برنده‌ی جایزه‌ی بهترین بازیگر نقش اول زن در فیلم «باید درباره‌ی كوین صحبت كنیم» شناخته شد.

    سوینتون در این فیلم در نقش مادر یک پسر جوان دبیرستانی ظاهر می‌شود که تفریحات کشنده و سرخوشی‌های خطرناکی را تجربه می‌کند، او سعی می‌کند تا با نوشتن نامه به همسر سابقش با غم خود و احساسات و مسوولیتش در برابر کارهای فرزندش کنار بیاید.

    فیلم «باید در مورد کوین صحبت کنیم» یک اقتباس واقعی و دقیق از پرفروش‌ترین رمان «لیونل شریور» است. در این فیلم چنان ماهرانه و دقیق تیلدا سوینتون به عنوان یک زن با خسارات ناگواری که پسر روانی‌اش به‌ بار می‌آورد سر و کار دارد و به این فیلم کم دیالوگ با قدرت بیان بالای خود چنان استحکامی می‌بخشد که با اجرای درخشانش در «من عشق هستم» برابری می کند.

    جوایز بهترین بازیگران نقش‌های مكمل مرد و زن به «آلبرت بروكس» بازیگر «بران» و «وانسا ردگریو» هنرپیشه‌ی «كوریولانوس» رسید. «بریجت اوكانر» و «پیتر استراگان » برای نگارش فیلمنامه‌ی «بندزن، خیاط، سرباز و جاسوس» جایزه‌ی بهترین فیلمنامه‌ی اقتباس انجمن منتقدان سان فرانسیسكو را به خود اختصاص دادند.

    جایزه‌ی بهترین فیلمنامه‌ی اصل نیز نصیب «جی. سی. شاندور» نویسنده‌ی فیلمنامه‌ی «مارجین كال» شد. انیمیشن «رنگو» بهترین اثر انیمیشنی شناخته شد.

    به گزارش هالیوود ریپورتر‌، جایزه‌ی بخش مستند نیز به فیلم «تبلوید» رسید.



    تعداد کل صفحات: (6) 1   2   3   4   5   6   

    فهرست وبلاگ
    پیوندهای روزانه
    طبقه بندی
    آرشیو
    نویسندگان
    پیوندها
    آمار وبلاگ
    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :
    جستجو
    آخرین پستها
    اَبر برچسبها
    رتبه پیج رنک سایت یا وبلاگ شما در گوگل کلیک کنید